Harpia jest prawdopodobnie jednym z pierwszych tworów Chaosu, który zamieszkał na stałe w Starym Świecie. Jest to istota rzadko spotykana, na wpół legendarna. Zabobonni chłopi uważają, że ujrzenie harpii ma przynosić niezwykłego pecha i zwiastować śmierć kogoś bliskiego. Istoty te wzbudzają powszechny strach wśród prostego ludu, nawet jeżeli ich napaści są rzadkie i nie tak destrukcyjne, jak innych pomiotów Chaosu. Harpie zamieszkują najczęściej najwyższe partie górskie, lecz spotkać je można także na innych terenach.
Chaotyczny
Harpia jest hybrydą człowieka i drapieżnego ptaka, olbrzymiego sępa. Wielkością nie przekracza wzrostu przeciętnego mężczyzny, jednak może wydawać się znacznie większa dzięki potężnym skrzydłom. Po ziemi porusza się na wielkich, ptasich szponach. Także dolna część tułowia na myśl przywodzi wielkiego sępa. Dopiero w górna część korpusu i głowa zachowały ludzkie cechy. Należą one do kobiety rasy ludzkiej, lecz są w groteskowy sposób zdeformowane. Tułów wygląda na bardzo wychudzony i odsłania znajdujące się zaraz pod skórą żebra. Ramiona nie są zakończone rękoma, ale przechodzą w ptasie skrzydła. Głowa kobiety ma w sobie coś demonicznego – czaszka jest nieco wydłużona i zwężona, o bardzo wyraźnie zarysowanych kościach. Wygląda jak gdyby na nagą czaszkę naciągnięto skórę, bez jakichkolwiek mięśni. Wyraz twarzy jest tak upiorny, że gdyby nie lśniące życiem oczy można by pomyśleć, że istota ta zmarła z głodu w wielkich męczarniach. Wąskie, krwiście czerwone wargi odsłaniają rząd ostro zakończonych zębów, gotowych wgryźć się w ciało ofiary. Włosy poczwary przypominają lwią grzywę, są długie i bardzo gęste. Większa część ciała istoty jest pokryta piórami. Są one w większości ciemnobrązowej barwy, lecz występują także inne odcienie brązu i beżu, a czasami także innych kolorów, od białego i czarnego poczynając, na żółtym kończąc. Skrzydła, które mogłyby należeć do olbrzymiego sępa lub kondora, wraz z ogonem pozwalają harpii na skomplikowane manewrowanie w powietrzu. Harpie mają bardzo wzrok, a w otoczeniu orientują się w dużej mierze dzięki wspaniałemu słuchowi. Pomimo tego, że fizycznie mają w sobie cząstkę człowieka, nie są na tyle inteligentne, aby móc się komunikować z innymi rasami. Pomiędzy sobą porozumiewają się przy pomocy krzyków o bardzo wysokiej tonacji, bardziej przypominających ptasi krzyk niż jakikolwiek język.
Obecnie populacja harpii w Starym Świecie jest bardzo niewielka. Spotkanie z nimi należy raczej do rzadkości, a kilka górskich przełęczy, o których wiadomo, że są zamieszkałe przez te istoty, omijanych jest z daleka. Zamieszkują one wysokie partie gór, zwłaszcza Krańca Świata (największe ich skupiska znajdują się po ich wschodniej stronie). Żyją w skupiskach po 6-12 osobników, za swoje siedziby obierając odpowiednio duże jaskinie. Znaleźć w nich można, poza brudem i szczątkami zjedzonych ofiar, wszelkiego rodzaju błyszczące przedmioty, począwszy od szklanych paciorków i srebrnych monet, na polerowanych tarczach i kamieniach szlachetnych kończąc. Harpie lubują się w takich właśnie lśniących przedmiotach które kolekcjonują. Ograniczona inteligencja nie pozwala im na oszacowanie ich wartości ani domyślenie się zastosowania, dlatego też czasami wolą zabrać miedziany guzik niż skórzaną sakiewkę, ale za to pełną złota. Harpie, które przybywają prosto z Północnych Pustkowi Chaosu, wydają się większe i bardziej agresywne, niż te lokalne, zamieszkujące Stary Świat na stałe.
Sz
WW
US
S
Wt
Żyw
I
A
Zr
CP
Int
Op
SW
Ogd
4
41
25
11
20
1
33
14
43
66
5
autor:
torment@go2.pl
szymonbiko