Regionalny Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków w Olsztynie
Nazwa:
Pozycja Iławska (niem. Deutsch Eylau Stellung)
Sytuacja:
Widok ogólny
Nr inwentarzowy:
4
Miejscowość:
Iława
Gmina:
Powiat:
iławski
Województwo:
warmińsko - mazurskie
Nazwa własna historyczna:
Panzerbereitstellungplatz
Nazwa własna współczesna:
Betonowy okop lub stanowisko dla działa pancernego
Usytuowanie w terenie:
Betonowy okop lub stanowisko dla działa pancernego zlokalizowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie schronu oznaczonego nr 3, w pobliżu drogi Iława – Radomno, po jej zachodniej stronie, około 600 m na południe od granic miasta.
Rok powstania/okres budowy - przebudowy:
1944r.
Materiał wykonania:
beton
Opis rozwiązań konstrukcyjno - materiałowych:
Ilość kondygnacji: -
Konstrukcja z betonu wylewanego w szalunek.
Grubość ścian obiektu wynosi od około 30 do 50 cm., a długość ponad 10m.
Historia obiektu/pozycji:
Pozycja Iławska (niem. Deutsch Eylau Stellung) w niemieckich planach wojskowych była pozycją, która miała zostać wybudowana dopiero w okresie mobilizacji wojska, czyli tzw. rozpoznaną. Zadaniem tych umocnień było ochronić Iławę (wówczas bardzo ważny węzeł kolejowy i drogowy na terenie Prus Wschodnich) przed wypadami polskiej kawalerii mogącej zniszczyć infrastrukturę kolejową, niezbędną do zaopatrzenia wojsk niemieckich mających nacierać na Warszawę. Wzniesiono wówczas, na południe od Iławy przy drogach dojazdowych do miasta, cztery żelbetowe schrony do ognia czołowego o odporności D (niem. MG Schartenstand D). We wrześniu 1939r. umocnienia te spełniły rolę, jaką im przypisano. Jednak w styczniu 1945r., mimo przeprowadzonej wcześniej modernizacji schronów w 1944r. (jeden ze schronów zamieniono z bojowego na bierny oraz wzniesiono betonowe schrony lub stanowiska dla dział pancernych), nie mogły już one sprostać nacierającym spod Lubawy radzieckim wojskom pancernym dowodzonym przez gen. Małachowa.
Rzut
Stan zachowania:
Stan techniczny konstrukcji –dobry.
Obiekt łatwodostępny.
Wnioski konserwatorskie:
Obiekt kwalifikuje się objęcia ochroną konserwatorską poprzez wpisanie do rejestru zabytków (w połączeniu ze schronem sąsiednim oznaczonym nr 3).
Wartość:
naukowa, historyczna (w połączeniu ze schronem sąsiednim oznaczonym nr 3)
Data wypełnienia:
październik 2006 r.
Autor opisu:
Adam Płoski
Autor rysunków
Agata Grygo
Autor zdjęć:
Przechowywanie negatywów
Regionalny Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków w Olsztynie.
tropiciel73