b30spec(2).pdf

(616 KB) Pobierz
BIULETYN INFORMACYJNY
ODDZIAŁU
WARSZAWSKIEGO PTT
im. Mieczysława Karłowicza
DODATEK SPECJALNY
Warszawa, 9 kwietnia 2009 r.
Piotr Morawski zginął na Dhaulagiri.
Piotr Morawski
Polski i
światowy
alpinizm poniósł wielką stratę. Piotr Morawski zginął podczas wspinaczki
na ośmiotysięcznik Dhaulagiri (8167 m), połoŜony w Himalajach na terytorium Nepalu. Piotr
wpadł do 25-metrowej szczeliny poniŜej obozu I (5760 m).
Piotr Morawski naleŜał do najwybitniejszych alpinistów młodego pokolenia. Ten tragiczny
wypadek przerwał wspaniałą, pełną zaangaŜowania górską pasję.
Wstępne sprawozdanie z wypadku i akcji ratunkowej Piotra Morawskiego nadesłane
przez Ryszarda Gajewskiego – kierownika wyprawy TOPR na Dhaulagiri z okazji 100-
lecia TOPR:
„W dniu dzisiejszym, 8 kwietnia 2009 o godzinie 9:05 otrzymaliśmy informację od Justyny
Szepieniec o wypadku, jaki zdarzył się podczas schodzenia z obozu II do bazy. Piotr Morawski
znany polski himalaista, wielokrotny zdobywca 8-tysięczników, kierownik wyprawy polsko
słowackiej na Dhaulagiri wpadł do szczeliny poniŜej obozu I (5760 m). Schodzili we trojkę
(Morawski,Hamor, Szepieniec).
1
Szczelina w lodowcu miała około 25 m głębokości. Piotr Morawski spadł okolo 20 m i tam się
zaklinował. Pozostali natychmiast rozpoczęli akcję ratunkową i zwrócili się do naszej
wyprawy o pomoc. Połączyłem sie z częścią ekipy która dzisiaj szła na aklimatyzację (Maciej
Pawlikowski, Tomasz Witkowski i Roman Mazik - lekarz) aby odciąŜyli się z ładunku, który
nieśli jako wyposaŜenie obozu I i najszybciej jak to moŜliwe podeszli do miejsca wypadku.
O godz 11:30 ekipa TOPR dotarła na miejsce. W szczelinie lodowca od około godziny był
Peter Hamor, który próbował podtrzymać na duchu Piotra Morawskiego, niestety nic więcej
nie mógł juŜ zrobić. Nasza ekipa zamontowała dodatkowe stanowisko i po 50 min udało się
wydostać Piotra Morawskiego na powierzchnię lodowca, niestety bez oznak
Ŝycia.
Od 12:20
Doktor Mazik z ratownikami prowadzili akcję reanimacyjną. O godzinie 12:40 lekarz
stwierdził zgon Piotra Morawskiego.
Ciało Piotra Morawskiego zostało zabezpieczone przy szczelnie. Na razie akcja została
przerwana w oczekiwaniu na dyspozycje z kraju. Peter Hamor i Justyna Szepieniec zeszli do
bazy, do której dotarli około 16:00 a ratownicy TOPR udali się do obozu I gdzie będą dzisiaj
nocować.
Obecnie pod Dhaulagiri mamy duŜy opad
śniegu
około 30 cm. Jutro jeŜeli pogoda i warunki
śnieŜne
pozwolą wznowimy akcję”.
Celem wyprawy była nowa droga na Manaslu (8156) na zachodniej
ścianie.
Wyprawa jest
kontynuacją Tryptyków Himalajskich przeprowadzanych w
latach 2006 i 2008. A takŜe logiczną kontynuacją drogi w
Himalajach obranej przez zespół Morawski - Hamor:
przejścia
rzadko
uczęszczanymi
drogami
na
ośmiotysięczniki, albo poszukiwania własnych dróg.
Dhaulagiri ma słuŜyć jako aklimatyzacja przed głównym
celem - nową drogą na Manaslu.
Szerzej o wyprawie.
Dhaulagiri/Manaslu 2009 - wyprawa Morawskiego i Hamora
Celem wyprawy jest nowa droga na Manaslu (8156 m) na zachodniej
ścianie.
Jako
aklimatyzacja została wybrana Dhaulagiri (8167 m) na drodze normalnej lub
ścianą
północno-
zachodnią, drogą japońską. Wyprawa potrwa od 18 marca do 25 maja 2009. Jej uczestnikami
są Peter Hamor (Słowacja) i Piotr Morawski.
Wyprawa jest kontynuacją Tryptyków Himalajskich przeprowadzanych w latach 2006 i
2008.
A takŜe logiczną kontynuacją drogi w Himalajach obranej przez zespół Morawski-
Hamor: przejścia rzadko uczęszczanymi drogami na ośmiotysięczniki albo poszukiwanie
własnych dróg.
Dhaulagiri ma słuŜyć jako aklimatyzacja przed głównym celem — nową drogą na
Manaslu.
Nazwę Dhaulagiri moŜna przetłumaczyć jako „Biała Góra”, leŜy w zachodniej
części doliny Kali Gandaki, około 33 km od sąsiedniej Annapurny. Jest to siódma najwyŜsza
góra
świata,
pierwszy raz pokonana przez Kurta Diembergera, Ernsta Forrera, Albina
Schaberta i Szerpów: Nima Dorjee oraz Nawang Dorjee w 1960 roku. Aklimatyzacja będzie
2
polegała na prowadzeniu akcji na drodze normalnej. Jeśli warunki dopiszą, zespół spróbuje
dokonać wejścia północno-zachodnią
ścianą,
drogą japońską.
Następnie wyprawa przeniesie się jak najszybciej pod zachodnią
ścianę
Manaslu.
Manaslu jest ósmą najwyŜszą górą
świata.
Jej nazwa pochodzi od sanskryckiego słowa
„manasa”, co oznacza duszę. Jest najwyŜszym szczytem Ghurka Himal. UwaŜana w Nepalu
za
świętą
górę - często alpiniści zostają kilka metrów pod wierzchołkiem, by uszanować
rezydujące na Manaslu bóstwo. Pierwszy raz pokonana w 1956 roku przez Japończyka Toshio
Imanishi i Nepalczyka Gyalzen Norbu Sherpa. Naszym celem jest zrobienie całkowicie nowej
drogi na zachodniej
ścianie.
Wiele lat naszego wspinania w Himalajach prowadzi właśnie do
tego punktu: by zacząć robić swoje drogi, w jak najlepszym stylu. Baza pod
ścianą
zachodnią
znajduje się na lodowcu Thulaga. Prawdopodobnie w bazie będzie znajdowało się tylko
dwóch uczestników wyprawy i kucharz. Rejon ten jest bardzo rzadko odwiedzany przez
wyprawy.
śyciorys
Piotr urodził się w 1976 roku. Zaczął wspinać się w 1996 roku i szybko jego pasją stało się
wspinanie zimowe. W 2001 roku po raz pierwszy pojechał na wyprawę w góry wysokie
razem z członkami Klubu Wysokogórskiego w Warszawie. Ich celem był Chan Tengri na
6995 m n.p.m.
granicy
Kirgizji
i
Kazachstanu
o
wysokości
Momentem przełomowym było uczestnictwo w wyprawie zimowej Netia K2 (8611)
na przełomie 2002 i 2003 roku. Pojechał na nią z „ławki rezerwowych” i wykorzystał swoją
szansę. Wraz z Denisem Urubko załoŜył obóz IV na wysokości 7650 m. Jest to do tej pory
najwyŜszy punkt do którego dotarł człowiek zimą, na tej drugiej co do wysokości górze
świata.
Kolejne dwa lata to zimowe wyprawy na Shisha Pangma (8027). Jego partnerem
i nauczycielem stał się Simone Moro. Współpraca zaowocowała doświadczeniem, a takŜe
pierwszym przejściem południowej
ściany
Shisha Pangmy w zimie na przełomie
lat 2003/2004. Rok później jako pierwsi ludzie zimą pokonali ten czternasty ośmiotysięcznik.
Wspaniałe nawiązanie do tradycji polskiego himalaizmu. Warto przypomnieć,
Ŝe
do tamtego
momentu na 14 ośmiotysięczników, tylko 7 zostało zdobytych zimą i wszystkie przez
Polaków. Krzysztof Wielicki stanął na szczycie Lhotse w noc sylwestrową 1987 roku
i od tamtej pory
Ŝaden
z pozostałych gigantów nie został pokonany. Jako ósmy padła Shisha
Pangma,
zdobyta
takŜe
przez
Polaka,
po
17
latach
przerwy.
Kolejne lata to gwałtowny rozwój w górach wysokich. Podczas Tryptyku Himalajskiego
organizowanego przez kolejnego nauczyciela, Piotra Pustelnika. W 2006 roku poznał Petera
Hamora ze Słowacji, z którym do tej pory stanowili zgrany zespół. Ich celem były coraz
ambitniejsze przejścia w górach najwyŜszych. Starali się wybierać drogi jak najmniej
uczęszczane lub próbować nowych dróg. Efektem tego jest chociaŜby przejście trawersu
Gasherbruma I (8068) w czystym stylu alpejskim, co było pierwszym powtórzeniem
tego wyczynu i pierwszym przejściem drogi hiszpańskiej w połączeniu z amerykańską w tym
stylu.
Piotr dał się poznać w górach jako wspaniały kolega i niezawodny towarzysz. Brał udział
w akcjach, za które Piotr Pustelnik otrzymał nagrodę Fair Play, przyznaną przez PKOL
w roku 2007.
3
2006
Annapurna:
Piotr Morawski i Piotr Pustelnik po przejściu przez szczyt wschodni góry (8010 m n.p.m.)
zatrzymali się, bo podjęli decyzję o ratowaniu
Ŝycia
tybetańskiego himalaisty Lou Tse,
który na wysokości utracił wzrok.
2006
Broad Peak:
Do ataku z obozu III na wysokości 7200 m n.p.m. himalaiści wyruszyli we trójkę, razem
z Piotrem Morawskim. Na wysokości 7900 m n.p.m., na przełęczy, ekipa napotkała bardzo
osłabionego - w stanie deterioracji wysokościowej - Austriaka. Piotr Morawski sprowadził go
do obozu III. 9 lipca o godzinie 12.00 czasu lokalnego Piotr Morawski zdobył samotnie,
drogą pierwszych zdobywców, główny szczyt Broad Peak.
Na codzień pracował na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, w Zakładzie
Chemii Fizycznej jako adiunkt. Na początku 2005 roku obronił pracę doktorską zatytułowaną:
„Wpływ kształtu, wielkości i polarności cząsteczek na równowagi fazowe. Wpływ wysokiego
ciśnienia do 1,5 GPa”. W kręgu jego zainteresowań była termodynamika, równowagi fazowe,
matematyka i informatyka.
Zdobył 6 ośmiotysięczników:
•
•
•
•
•
•
14 stycznia 2005 - Sziszapangma (pierwsze zimowe)
24 kwietnia 2006 - Czo Oju
9 lipca 2006 - Broad Peak
15 lipca 2007 - Nanga Parbat
25 czerwca 2008 - Gaszerbrum I
6 lipca 2008 - Gaszerbrum II
Od 2007 roku pełnił funkcję wiceprezesa Polskiego Związku Alpinizmu, a od lutego 2009 był
przewodniczącym Komisji Bezpieczeństwa PZA.
Oprac. i red. Zb. Muszyński
(na podstawie art. na portalu e-gory.pl)
4

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika:

Zgłoś jeśli naruszono regulamin