Campione.doc

(2217 KB) Pobierz
Campione

Campione

 

Rodział 0: Prolog

Tłumaczenie: Sner

Fragment z Króla Demonów włoskiego maga Alberto Ricardo, XIX wiek.

…Tym, którzy dokonali tego przerażającego wyczynu przyznaję tytuł Campione - zabójcy bogów.

Wśród wszystkich cnotliwych czytelników, z pewnością niektórzy uwierzą, że nadmiernie wyolbrzymiam z tym tytułem i marszczą brwi, podczas gdy inni będą myśleć, że robię niepotrzebne zamieszanie wokół tego.

Jednakże chciałbym to jeszcze raz podkreślić.

Campione - zabójca bogów - jest najwyższym władcą.

Skoro może on zabić niebiańską istotę, zatem może wezwać wysoką boską moc posiadaną przez bogów.

Campione - Zabójca bogów - jest panem.

Ponieważ moc zabicia boga jest w ich rękach mają oni prawo dominować nad śmiertelnikami na Ziemi. Campione - Zabójca bogów - jest demonem.

Dlatego też wśród całej ludzkość żyjąca na Ziemi nie ma zdolnych przeciwstawić się im!

Fragment listu kardynała Antonio Tebesa zaadresowany do Watykanu, początek XX wieku.

Na potrzeby sprzeciwienia się Opatrzności, bawiąc się demoniczną wiedzą magów otrzymał od nich tytuł Króla.

Jeśli chodzi o nazwę, o której słyszałeś mniej lub więcej. Campione - Zabójca bogów - jest nieślubnym dzieckiem Epimeteusza. Demonem.

Epimeteusz w mitologii greckiej był bratem Prometeusza. Przedstawiany, jako głupi tytan. Niektórzy mówią, że jest jedynym, który zaakceptował dar Pandory lub miał z nią dziecko.

Niestety my śmiertelnicy nie możemy z nimi walczyć.

Ci, którzy mogą z nimi walczyć to jego towarzysze Campione, anioły naszego Ojca Niebieskiego i zakazani pogańscy bogowie…

Fragment z japońskich raportów dotyczących weryfikacji nowego Campione, początek XXI wieku.

W perskiej mitologii Weretragna był bogiem miał wiele złożonych atrybutów.``` Weretragna był zaratusztriańskim bogiem, symbolizował zwycięstwo, mógł przyjąć 10 różnych form.

Początkowo był stronnikiem przywódcy bogów w mitologii indyjskiej - boga wojny Mitry , a po zaratusztrianizmie  został czczony jako bóg wojny, został promowany jako boski strażnik.

Mitra to kolejny zaratusztriański bóg. Jego głównymi kompanami byli Weretragna i Czisti. Mitra jest zaratusztrianizkim bóstwem (jazata) paktów i przysiąg. Oprócz tego, że był bogiem umów, Mitra jest również figurą sądową, wszystko widzącym obrońcą prawdy i opiekunem bydła, zbiorów i wód. Zaratusztrianizm jest to religia i filozofia opierająca się na naukach proroka Zaratustry(znanego również w Avestan jako Zoroaster) i niegdyś była niegdyś największą światową religią. Była religią w Persji, która znajdowała się w okolicach obecnego iraku. ```

I bóg ten miał cechy zawarte w dziesięciu formach na początku jego postać stanowiła jedno z porywczym wichrem, ale mógł mieć także postać byka, białego konia, wielbłąda, dzika, młodzieńca, ptaka, barana, kozy i wojownika ze złotym mieczem.

Nawet jeśli Weretragna ciągle zmieniał formy to wciąż wygrywał i przynosił swoim wyznawcą zwycięstwa —— czyniąc je prostymi. Po ubóstwieniu stał się symbolem tego, co reprezentował, zwycięstwa.

To było po tym jak Kusanagi Godou zabił boga zwycięstwa i tak stał się młodym Campione.

Raport o Kusanagim Godou, opracowanie zespołu Greenwich.

Jak wspomniano w powyższym dokumencie, Kusanagi Godou przejął moce Weretragna i stał się perskim wodzem; wywnioskowano, że posiada szereg ograniczeń.

Ponieważ nie może według własnej woli korzystać z mocy, to nie jest na poziomie innych Campione, a tym samym nie posiada absolutnej władzy.

Jednakże niech nikt nie zapomni.

Nawet jeśli jego moc może wydawać się niekompletna to nie można zaprzeczyć, że jest Campione. W stosunku do delikatnych ludzi, takich jak podobni do mnie magowie, jest demonem stojącym na nami.

Ponadto, czy to teraz czy wtedy, Kusanagi Godou nie zna magii czy zaklęć.

Może to potwierdzać teorię osoby, która powiedziała: zamiast twierdzić, że najwięksi wśród magów są Campione, poprawniej jest powiedzieć, że magowie są w końcu jedynie imitacjami Campione.

 

Rozdział 1 - Wakacje w Rzymie[edit]

Część 1[edit]

To jest tajemnicze, że nawet odcień nieba subtelnie zmieniał się w innym kraju.

Niebo, które aktualnie obserwował Kusanagi Godou przez okno lotniska nie posiadało rozmytej głębi Japońskiego nieba. Niebo krajów łacińskich, aż po horyzont, było niezwykle błękitne.

Obracając wzrok z powrotem przed siebie zobaczył tłum ludzi różnych narodowości zmierzających w różnych kierunkach.

To było coś, co rzadko można zobaczyć w Japonii.

- Port lotniczy Fiumicino.

Nazywany również lotniskiem Leonardo-da-Vinci. To krajowe lotnisko w stolicy Włoch, Rzymu.

Nie przyjechał tutaj na wycieczkę szkolną. Tak więc w tym czasie, Godou był jedynym uczniem japońskiego liceum w okolicy.

"Mimo, że absolutnie nie zamierzałem tu wracać przez kolejne pół roku..."

Godou mruknął przyglądając się gigantycznemu ruchowi pieszych przez terminal lotniska.

Po tym jak spędził w samolocie dwanaście godzin, w końcu dotarł do tego łacińskiego kraju. Ze względu na znużenie podróżą i różnicę strefy czasowej, był bardzo zmęczony.

"To na pewno nie pierwszy, czy drugi raz, ale ta dziewczyna naprawdę nie dba o innych."

Ziewając, próbował znaleźć znajomą twarz w tłumie.

Cel powinien być łatwy do zauważenia.

Jej jasne blond włosy, były podobne do olśniewającej korony. Jej uroda znacznie przewyższała każdą dziewczynę jaką kiedykolwiek widział Godou. A na dodatek każdy kto na nią spojrzy zauważy jej niezwykłą, wyróżniającą się postawę-

Gdyby była w pobliżu, natychmiast by ją zauważył.

Ale ta, której szukał - Erica Blandelli - nie pojawiła się.

Od osób noszących garnitury po grupy turystyczne z torbami, był otoczony przez ludzi ze wszystkich stron, ale wciąż nie widział Eriki.

...Mówiło się, że mniej lub więcej wszyscy Włosi mieli zły zwyczaj pojawiania się długo po ustalonej godzinie. Ale w przypadku Eriki, jej nawyk spóźniania się tak naprawdę nie było ze względu na jej pochodzenie etniczne, ale był po prostu wynikiem jej własnego lenistwa.

Znając ją, od kilku miesięcy, Godou był tego pewien.

Co więcej, Erica Blandelli nie była po prostu leniwa. Poza tym była egoistyczna, a manipulowanie innymi dla własnej wygody uczyniło ją bardzo samolubną kobietą.

Na przykład, dzień wcześniej nagle otrzymał to wezwanie.


"Słuchaj, to byłoby bardzo wygodne, jeśli mógłbyś natychmiast pojawić się przy moim boku. To jest sytuacja, więc przygotuj się do lotu pierwszym samolotem jutro rano. Odbiorę cię z lotniska."

Przywitała się w ten sposób.

Był koniec maja, weekendowe popołudnie. Odebrał telefon w piątek po szesnastej.

"Co z tym stwierdzeniem "to jest sytuacja", z którym wyskoczyłaś? Nie mam obowiązku zwracać uwagi na twoje polecenia. Ponadto, mam własne plany, więc znajdź kogoś innego."

Powiedział chłodno Godou wychodząc ze szkoły.

Co ona sobie myśli dzwoniąc tak nagle, ta kobieta...

"Ponieważ naprawdę tęsknię za tobą, to jest oczywista odpowiedź, nie uważasz? I ty też kochasz mnie tak bardzo, że nie możesz tego znieść, czy to rozwiązanie nie jest po prostu wspaniałe?"

"Nie tęsknię jakoś szczególnie. Daj sobie spokój z tymi wymysłami o moich uczuciach... W każdym razie, ostatniego spotkania nie minęły nawet dwa tygodnie, to jeszcze nawet nie pół miesiąca, a dla dwóch osób mieszkających w Tokio i Mediolanie, to niemożliwe widywać się ze sobą dość często."

Skarżył się jak najbardziej obojętnie.

Przyzwyczaił się już do skandalicznego zachowania tej kobiety. Ale nie mógł dać się wciągnąć w jej rytm.

"Tak, tak, to jest naturalne, po tym jak nie byliśmy w stanie spotkać się przez pół miesiąca, biedny Godou. Czas spędzony z dala od twojej ukochanej skutkuje obawami i uczuciem lęku, to jest coś, z czym mogę aż nazbyt sympatyzować... Jeśli chodzi o to mam kilka pomysłów w celu poprawy sytuacji, proszę miej nadzieję. Tak więc o jutrzejszych planach-"

Nie zwracając uwagi na innych, Erica kontynuowała rozmowę.

Zgodnie z oczekiwaniami od kobiety z jedenastoletnim doświadczeniem w egoistycznym zachowaniu, nie dbała w ogóle o moje zdanie.

"Nie mów już więcej Erica, to jest koniec tej rozmowy. Jeśli chcesz możesz to wyjaśnić wyraźnie i powoli, od początku do końca, to będę cię słuchać, ale jeśli nie kończę rozmowę."

"To jest to, czego oczekiwałam od ciebie. Odrzuciłeś zaproszenie mimo że jest ode mnie. Jesteś jedynym, który nie złapał przynęty... cóż, nie chodziłam jeszcze z jakimkolwiek chłopakiem, ale jestem pewna, że nie jestem w błędzie."

Erica odpowiedziała głosem pełnym zachwytu.

Godou nie mógł powstrzymać westchnienia, chociaż wiedział, że to co mówiła Erica było celowe.

Jej postawa była tak zła jak zawsze... pomimo to, znając jej demoniczną naturę, liczba chłopaków których odrzuciła musi być całkiem spora.

"Zatem mam zamiar powiedzieć to po raz kolejny. Kusanagi Godou mam nadzieję, że natychmiast przyjedziesz do Włoch. Potrzebuję twojej pomocy. Prawdopodobnie ciężko mi będzie rozwiązać tą sprawę samodzielnie, więc proszę przemyśl to dokładnie. Ja, Erica Blandelli, przysięgam na mój honor, że cię nie okłamałam."

Nagle zrobiła się poważna.

Ponadto użyła słowa "honor". Po takiej przysiędze nigdy nie skłamie. Ponieważ dla Eriki Blandelli jej honor był ważniejszy niż cokolwiek innego.

-Nie można nic na to poradzić, westchnął Godou.

Chociaż Erica rzeczywiście była kapryśną osobą, kimś kto nie dba o cudze zdanie, kimś kto lubi się bawić ludźmi i do tego ma demoniczną osobowość, była również dobroczyńcą, który uratował moje życie wiele razy.

Skoro powiedziała tak dużo to nie miałem wyboru, jak tylko to zaakceptować.

"...Zrozumiałem. Zrobię jak prosisz, więc nie zapomnij mnie odebrać."

"Twoja odpowiedź naprawdę mnie ucieszyła, niech Pan błogosławi Twego rycerskiego ducha."

"Więc co mam zrobić? Myślę, że to już wiesz, ale wciąż chcę to potwierdzić, nie pomogę Ci w żadnych podejrzanych interesach."

"Oczywiście, musisz tylko zachowywać sie jak król i walczyć godnie króla. Co do reszty, możesz zostawić to mnie... choć, to wspaniałe, że nie muszę polegać teraz na mojej karcie atutowej. Czułabym się źle po jej użyciu."

"Karta atutowa?"

Po usłyszeniu od Eriki takiego niebezpiecznego stwierdzenia Godou był zaskoczony.

"Zgadza się Godou, ponieważ myślę, że masz obowiązek zaakceptować wszystkie moje prośby, nie sądzisz?"

"Zgadzam się czy nie, nie bądź śmieszna, dlaczego miałbym zgadzać na wszystkie twoje żądania skoro jesteśmy tylko przyjaciółmi..."

"-Choć masz już..."

Erica szepnęła.

To był szept diabła, który nie mógł powstrzymać się zabawy ludźmi dookoła. Godou odruchowo chciał uciec.

"Mimo, że odebrałeś już moją czystość, ty demonie. Przypominasz sobie naszą namiętną noc na Sycylii?"

"T-To okoliczności zmusiły nas do tego, po prostu było to wynikiem naszych wspólnych interesów. To nie tak, chciałem zrobić coś takiego..."

"Tak to prawda, chcąc tego z całego serca, dałam ci moją czystość. I zaraz potem, nagle stałeś się taki zimny wobec mnie... myślisz, że nie trzeba karmić ryby po jej złowieniu, czyż nie?"

Mimo ciągłego narzekania, głos Eriki brzmał naprawdę wesoło.

Jesteś demonem! Godou cicho ją przeklął.

"Nie mów tak łatwo rzeczy, które można błędnie zrozumieć, to wygląda tak, jak byśmy mieli jakieś tajny związek! Jeśli ktoś by to usłyszał, to na pewno źle by to zrozumiał!"

"Ale to jest tajny związek! Nawet później, kiedy nasze usta spotkały się wielokrotnie, nasze ciała jedno na drugim- "

"Dlatego prosiłem, żebyś przestała mówić tak dwuznacznie!"

"Ok, odpowiedz mi na to: jeśli zdarzy mi się powiedzieć twojej uroczej, młodszej siostrze, co się wydarzyło między nami, jak myślisz co się stanie?"

Godou zdał sobie sprawę, że już przegrał.

Nawet jeśli to, co mówi Erica jest mocno upiększone, to wszystko jest prawdą. Dodatkowo Godou nie chciał, żeby gadatliwa Shizuka dowiedziała się o tym. Gdyby tak się zdarzyło, było by się to bardzo problematyczne.

W tym momencie, Erica na pewno śmiała się w odległym nadmorskim kraju.

Godou zobaczył w myślach wyraźny obraz, pięknej dziewczyny mającej na twarzy pewny siebie, triumfalny uśmiech.

"N-nie chcesz faktycznie użyć tego do szantażowania mnie, prawda?"

"Nie martw się, jeśli pokażesz swoją szczerość, na pewno nie przysporzę Twojej młodszej siostrze żadnych kłopotów. Przysięgam na mój honor."

"Nie przysięgaj na honor dla czegoś takiego! Czy przypadkiem podłe rzeczy takie jak szantaż nie są całkowitym przeciwieństwem honoru?"

I w ten sposób, jego nagły wyjazd do Włoch stał się faktem.

Godou, który wrócił do domu, żeby przygotować swój bagaż, otworzył skrzynkę pocztową bez wahania.

...Rzeczywiście, przyszedł list wysłany pocztą lotniczą.

Nadawcą była Erica Blandelli.

List zawierał bilet lotniczy z lotniska Narita do Rzymu.

Ten list nie został wysłany normalnie. Mógł to stwierdzić, ponieważ nie było na nim stempla.

Jeśli nie jest to sprawka podległego Erice niepewnego korpus Rycerzy oddział w Tokio, który wysłał potajemnie, to przesłano to w sposób bardziej nienormalny - to pewnie byłoby coś w rodzaju magii, wysyłane bezpośrednio z Mediolanu, z Włoch. Nie miałem żadnych wątpliwości.


"Przepraszam, jesteś..."

Godou nie mogąc znaleźć Eriki rozmyślał w milczeniu, nagle został zaskoczony przez kilka japońskich słów.

Nie tylko poprawnie wymówionych, ale też bardzo precyzyjnie.

"Czarne włosy, czarne oczy, około 180 cm wzrostu, choć jego wygląd nie jest zły istnieją wady więc dwadzieścia punktów odjęte z puli... jesteś Kusanagi Godou-san, prawda?"

Powiedziała to czarnowłosa kobieta, na oko dwa, trzy lata starsza niż Godou.

"Nazywam się Arianna Hayama Arialdi, i według polecenia Erica-sama jestem tu po ciebie. Proszę się mną zająć."

"Proszę się mną zająć... Przepraszam, ale ten obraźliwy komentarz z przed chwili to słowa Eriki, prawda?"

"Tak. Więc to jednak ty. Dzięki Bogu."

Arianna-san nie wydawała się przejawiać żadnej złej woli.

Trochę wyższa niż 160 cm, z ciepłym uśmiechem, nie różniła się zbytnio od normalnej japońskiej dziewczyny. Była także całkiem urocza ze względu na pełną wdzięku aurę otaczającą ją.

Wyglądała tak niewinnie, że nie sposób było się domyślić, że jest związana z Eriką w jakikolwiek sposób.

A może ona tylko wyglądała tak jak ktoś, kto nie byłoby w stanie nawet zabić muchy z zewnątrz, podczas gdy w rzeczywistości posiada niezwykłą siłę, jak bestia ukrywająca pazury?

"Może domyśliłeś się z powodu mojego imienia, ale mój dziadek urodził się w Japonii. Dlatego to ja zostałam wyznaczona do służenia Tobie pomocą. Proszę mów do mnie Anna. Wszyscy moi przyjaciele tak robią.”

"W takim razie również możesz mówić do mnie po prostu Godou. Mimo, że nie wszyscy moi przyjaciele tak do mnie mówią, ale Erica tak robi."

"Rozumiem, Godou-san".

Anna pokazała beztroski uśmiech.

Jak lilia chwiejąca się na lekkim wietrze, jej wygląd był przepiękny.

Chociaż skoro powiedziała Erica z przyrostkiem "-sama", musi być członkiem tej grupy, która nie mogła rozpoznać różnicy w epokach i nadal twierdzi, że istnieją magowie i rycerze.

"Nie wyglądasz na jednego z towarzyszy Eriki, bardziej na zwykłą osobę."

"...Ach, więc ty też tak sądzisz? Ponieważ nie mam żadnych umiejętności, wciąż jestem praktykantką. Na szczęście jestem pod opieką Erica-sama, a ona mianowała mnie swoim bezpośrednim podwładnym."

Anna-san rzeczywiście wyglądała na bardzo młodą i zwyczajną. Nic w niej nie wydawało się nadzwyczajne.

Powiedziała, że była wciąż praktykantką z czym Godou mógł w pełni się zgodzić.

"Ale bycie jej bezpośrednim podwładnym... brzmi dość ciężko. Czy to nie jest niebezpieczne?"

"Ach, nie, ja tylko dbam o jej codzienność, więc nie bywam w niebezpieczeństwie do tego Erica-sama jest bardzo silna, więc ona zawsze mnie chroni."

Dba o codzienność...?

Czy ona nie była bardziej pokojówką niż podwładnym?

Campione Vol.01 021.jpg

Do tego Erica była bardzo leniwa, więc nawet to co mogła zrobić sama, na pewno zepchnęła na Annę.

...Godou zaczął żałować tej starszej dziewczyny.

Myśląc, że Anna może także być jedną z tych, którzy cierpieli z powodu Eriki, Godou pomyślał, że powinien być nieco bardziej taktowny dla niej.

"Przy okazji, dlaczego nie widzę, tej która mnie wezwała?"

"Erica-sama obecnie bierze udział w ważnym spotkaniu. Dołączy do ciebie, kiedy będzie gotowa, więc proszę pozwolić mi zająć się tobą w tym czasie."

Proszę, pozwól mi zająć się wszystkim, powiedziała Anna. Wydawała się być dość odpowiedzialną osobą.

"Czy Anna-san wie co Erica chce ode mnie? Ta osoba nie wyjaśniła właściwie niczego i wezwała mnie. Nawet teraz, nadal jestem zaskoczony."

"Bardzo mi przykro. Też nic nie wiem. Powiedziano mi tylko, że Godou-san jest honorowym gościem Erica-sama, i że mam zadbać o niego za pomocą wszelkich dostępnych środków..."

"Więc to tak? Nie ujawniła ci mojej tożsamości?"

"Nie... może dlatego Godou-san jest kimś bardzo ważnym? Być może dlatego, że nie chciała żebym wiedziała."

"Nie sądzę, żeby to było coś ważnego. Po prostu, jestem tylko japońskim licealistą, który został siłą wezwany tutaj, więc nie powinno być żadnego problemu."

Jeśli coś było by nie tak, to byłoby naprawdę trudno krótko wyjaśnić, kim naprawdę był.

Ale ponieważ nie było powodu, by mówić to głośno, więc Godou nic nie powiedział.

"Ach, rozmowa w tak zatłoczonym miejscu jest nieco niekomfortowa, wyjdźmy stąd. Czy to pierwszy przyjazd Godou-san do Rzymu?"

"Nie, ale kiedy dzwoni do mnie Erica, nigdy nie ma czasu na odpoczynek, niezależnie od tego, gdzie byliśmy."

"Więc tym razem nie powinno być problemu, zostałam poinstruowana przez Erica-sama, że możemy zwiedzać, zanim nie wróci, więc pozwól mi być twoim przewodnikiem. Samochód jest już przygotowany."

"Samochód, co... jeżeli jest to ten rodzaj luksusowego samochodu w rodzaju BMW z kierowcą, to nie, dziękuję, nie czuję się swobodnie w tego typu samochodach"

Ilekroć Erica wybiera samochód , to prawie zawsze jest to ten rodzaj samochodu.

Chociaż, gdy zapytałem ją o to, stwierdziła, że nie ma doświadczenia w jeździe autobusem lub tramwajem.

"Nie jest, aż tak luksusowy, oraz zadbam o prowadzenie, więc nie ma obaw."

Zbywając zmartwienia Godou, Anna uśmiechnęła się i poszła dalej.

To co się stało potem wypełniło Godou podziwem. Dla Eriki wybrać kogoś tak porządnego jak Anna-san żeby zadbać o nią - to naprawdę było niewiarygodne!

Ważną częścią nie było to, że była skrupulatna, ale to że była zwyczajną osobą.

...Dopiero później Godou sobie sprawę, że doszedł do tego wniosku za szybko.

 

Część 2[edit]

Z powodu przebudowy oficjalnej rezydencji książęcej dynastii sabaudzkiej[1B 1], spotkanie odbyło się w przestronnej sali w pewnym hotelu.

Choć jest jeszcze środek dnia, wszystkie okna w pomieszczeniu były szczelnie zamknięte, całkowicie blokując widok z zewnątrz.

Wokół wyjątkowo dużego stołu, wykorzystywanego w czasie konferencji stały w sumie cztery osoby, w tym Erica.

Pierwsza - Erica Blandelli.

Szesnastoletnia Erica była najmłodsza tutaj.

Było również dwoje starszych ludzi. Są to dowódcy Old Dame oraz Female Wolf. Szczególnie w tym kraju, gdzie kwitnie magiczny świat, byli przywódcami najpotężniejszych zgromadzeń rycerzy.

Nazywając ich w starym stylu, Wielkimi Mistrzami[1B 2].

Ostatni był młody mężczyzna.

Młody przywódca prowadzący zgromadzenie rycerskie Capital of Lilies[1B 3], był po trzydziestce.

Stanowisko tego człowieka było takie samo jak Eriki.

Podobnie jak Erica, która reprezentuje Copper Black Cross[1B 4], zdobył pozycję Wielkiego Rycerza.

Istniało tysiące magów od czasów starożytnych.

Mimo, że wielu z nich było fałszywych, istnieli również wielcy magowie. Rycerze studiujący zarówno sztukę walki mieczem jak i umiejętności magiczne znajdują się wśród nich. Przodkowie Eriki z czasów średniowiecza byli Templariuszami, którzy czcili Bafometa[1B 5]. Oprócz tego, że byli użytkownikami magii, byli również men-at-Arms.

Tytuł Wielkiego Rycerza mógł być nadany wyłącznie najbardziej znanym wśród tych wojowników.

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin