* seiken ago-uchi – uderzenie w podbródek pięścią „strzał z bicza”* seiken mawashi-uchi – uderzenie okrężne pięścią* uraken mawashi-uchi – uderzenie okrężne odwróconą pięścią* uraken shomen-uchi – uderzenie w przód odwróconą pięścią* uraken sayo-uchi – uderzenie w bok odwróconą pięścią* uraken hizo-uchi – uderzenie w żebra odwróconą pięścią* uraken shita-uchi – uderzenie w splot odwróconą pięścią (hak)* shuto ganmen-uchi – uderzenie w skroń zewnętrznym kantem dłoni* shuto sakotsu-uchi – uderzenie w obojczyk zewnętrznym kantem dłoni* shuto sakotsu uchi komi – uderzenie w obojczyk frontalne* shuto hizo-uchi – uderzenie w żebra zewnętrznym kantem dłoni* hiji jodan-ate – cięcie górne łokciem* hiji chudan-ate – cięcie środkowe łokciem* hiji age-uchi – uderzenie w górę łokciem* hiji oroshi-uchi – uderzenie w dół łokciem* hyori-uchi – uderzenie góra-dół* kome komi-uchi – uderzenie w skroń „pięść młot”* tettsui-uchi – uderzenie „pięść młot”* haito-uchi – uderzenie wewnętrznym kantem dłoni* koken-uchi – uderzenie przegubem dłoni* hiraken-uchi – uderzenie pół zaciśnięta pięścią* tobi hiji-uchi – uderzenie łokciem z wyskoku
Powierzchnie uderzające:
http://jodan.pl
STREFY ATAKU
Źródło: http://jodan.pl/
KONTROLA DYSTANSU
A) Atak poprzedzony jest lewa ręka kierowana na twarz z zmierzeniem wywołania odruchu odchylenia tułowia. W pośredniej fazie ataku obrońca zachowuje bezpieczny dystans, ale chwilę później obciążenie nogi zakrocznej przez odchylenie w tył nie pozwala na szybkie odejście, dystans skraca się, a jakie jest zakończenie widać.B) Przy identycznym ataku obrońca przemieszcza się zgodnie z regułą wyprostowanego tułowia. W fazie pośredniej dystans jest niebezpiecznie mały, ale dalsze fazy odejścia są niepomiernie bardziej skuteczne.
TECHNIKI NOŻNE
A)Kizami-geri (kopnięcie stopujące) – wykonane techniką yoko-kekomi, czyli przez pchnięcie stopą w bok. Prosta, skuteczna technika pozwalająca zatrzymać rozpędzonego napastnika i uchronić się przed ciosem dzięki większemu zasięgowi nogiB) Ushiro-geri (kopnięcie w tył) – tu zastosowane w obronie przed wysokim kopnięciem bocznym po odchyleniu tułowia i przeniesieniu ciężaru ciała na nogę zakrocznąC) Mae-geri (kopnięcie w przód) – jest jedną z najtrudniejszych technik karate, (jeśli trudnością nazwać precyzję trafienia i umiejętność wykorzystania). Stopa kopiącej nogi powinna poruszać się niemal po linii prostej , gdyż inaczej palce są narażone na bolesną kontuzję przy kontakcie z przedramionami przeciwnika.
A) Mae-geri-kekomi (pchnięcie stopą w przód) – niewrażliwa na kontuzje powierzchnia podeszwowa stopy umożliwia włożenie w cios całej siły (im wyżej tym lepiej)B) Mawashi-geri (kopnięcie okrężne) – nożny odpowiednik cios sierpowego, jest dużo silniejszy i może byc zadany w każdą lukę w bocznych sektorach gardy przeciwnikaC) Mawashi-hiza-geri (kopnięcie okrężne kolanem) – technika przydatna podczas walki w zwarciu
Mawashi-geri (kopnięcie okrężne) jest kopnięciem efektownie wyglądającym, ale niekoniecznie trudnym, (zwłaszcza gdy uderzamy grzbietem stopy). Noga podporowa obraca się więcej niż 90°, a siła przewyższa precyzję.Na rysunku przedstawiono najtrudniejszy sposób wykonania Mawashi-geri (podbiciem stopy, z krótkiego dystansu, po stromym łuku, przy minimalnym obrocie stopy podporowej).Wykonanie przedstawionej wersji możliwe jest tylko po wieloletnim treningu.
Szybkie i precyzyjne kopnięcie okrężne wykonywane z nogi wykrocznej.
Mae-tobi-geri (kopnięcie w przód z wyskoku) w walce jego główną zaletą jest włożenie w cios masy całego ciała i w samoobronie szybko wykonane z wysoka może zupełnie zaskoczyć uzbrojonego napastnika, ale jeżeli nie wykonamy jej wystarczająco szybko i wysoko to skutek będzie mizerny, jeśli wogle jakikolwiek będzie.Opis techniki:A) Rysunek przedstawia kopnięcie nogą, z której nastąpiło wybicie.B) Rysunek przedstawia kopnięcie nogą przeciwną do wybijającej.
Czasem lepiej wykonać kopnięcie z wyskoku w bok, niż frontalne.Opis techniki:A) Rysunek przedstawia kopnięcie nogą, z której nastąpiło wybicie.B) Rysunek przedstawia kopnięcie nogą przeciwną do wybijającej.
Przeciwnik z lewej atakuje ciosem prostym. Wyprostowana powierzchnia jego stawu łokciowego otrzymuje uderzenie podeszwą stopy, a ręka jest zagarniana do wewnątrz (Mikatsuki-geri – kopnięcie zbijające). Broniący się wykorzystuje położenie lewej nogi po bloku i kontratakuje kopnięciem bocznym.
Atakujący zorientował się w zamiarze wykonania Mikatsuki-geri i w ułamku sekundy wycofuje rękę i zmienia pozycję, przez co kopiąca noga nie natrafia na opór i siłą bezwładności przechodzi za linię łączącą walczących. Aby utrzymania równowagę trzeba ją postawić na ziemi, a Odwrócenie tyłem do przeciwnika jest nienajlepszą opcją. W tej sytuacji broniący się wykorzystuje moment obrotowy, jaki nadał sobie przez Mikatsuki-geri i kontynuuje przez ura-mawashi-geri (odwrotne kopnięcie okrężne).
Atak kopnięciem na wprost nie wychodzi (przeciwnik zbija go zamachem na zewnątrz). Następuje przeniesienie ciężaru ciała na odrzucaną nogę co pozwala zejść z linii ciosu i natychmiast wykonać Mawashi-geri (kopnięcie okrężne) przeciwnej nogi.
BLOKI
Opis techniki:Mae-ude-osae-uke – tu powierzchnią blokującą jest przedramię, a ruch obronny wymaga tylko ułamka sekundy.Soto-sune-uke – zagarniający ruch podudziem sprawia, że przeciwnik uderza w przyśrodkową powierzchnię stawu kolanowego, blok jest szybki i nie angażuje rąk, które z obroną mogą wykonać kontrę.
TECHNIKI RĘCZNE
A) Zbicie atakującej ręki przeciwnika do wewnątrzB) Zagarniający ruch (kontynuowany jest jeszcze przez ułamek sekundy, aby odkręcić biodra w prawo i przygotować je do kontrataku)C) Kontratak (towarzyszy mu dynamiczny skręt bioder w lewo)
A) Napastnik z lewej atakuje ciosem z wypadem (oi-zuki)B) Broniący się przesuwa nogę w lewoC) Zbija blokiem uchi-ude-uke od zewnątrz rękę przeciwnikaD) Atakuje go ciosem prostym w trudnej do obrony pozycji
A) Cios przeciwnika na twarz zablokowany jest zewnętrzną krawędzią dłoni (ręka kontynuuje ruch na zewnątrz i w dół)B) Ręka blokująca powadzona jest ręka w górę (ku twarzy przeciwnika)C) Można wykonać kontratak podstawą dłoni na twarz (teisho-zuki)
A) Atakujący zadaje cios na twarz prawą rękąB) Cios przeciwnika z lewej zostaje zbity na zewnątrz dzięki umiejętnemu zejściu z linii atakuC) Zbijająca ręka daje zamach do wykonania kontry łokciem
Seria ciosów nogami
Jest do kombinacja kopnięć (kopnięcia średniej trudności):A) Rozpoczęcie z nieco poszerzonej naturalnej pozycji stojącejB) Pchnięcie nogą wykroczną w przód (uderzenie piętą) z jednoczesnym uderzeniem przeciwstronną ręką (jodan-gyaku-zuki)C) Zachowując równowagę i mocno stojąc na prawej nodze lewą ściąga się do siebieD) Kopnięcie z dużą siłą w bok (sokuto-yoko-kekomi-geri)
Jest do kombinacja kopnięć (kopnięcia równoważące):A) Gwałtowne wysokie kopnięcie w przód (mae-geri-kekomi)B) Ściągnięcie nogi do siebieC) Kopnięcie tą samą nogą w tył (ushiro-geri)D) Powrót nogi wykonując kopnięcie po łuku (mawashi-geri)
Seria ciosów rękami
Jest to przykład serii ciosów ręcznych (to układ z Kata):A) Jodan-gyaku-zuki – błyskawiczne, wysokie uderzenie ręką przeciwną do wysuniętej nogiB) Teisho-zuki – uderzenie nasadą dłoni lewą rękąC) Mae-empi-uchi – znów skrętna praca bioder i uderzenie łokciem na wprostD) Age-empi-uchi – ręką lewą uderzyć łokciem z dołu w góręE) Teisho-zuki – prawą ręką ponowićF) Obrót tułowia i zamach prawą ręką do następnego uderzeniaG) Haito-uchi – uderzenie po łuku promieniową krawędzią dłoniH) Mae-empi-uchi – ponowienie uderzenia łokciem
Hondzia600