Caryl Ferey - Mapucze.pdf

(1938 KB) Pobierz

dedykuję Alice

żyjącej dla walki

Matkom i Babciom z Plaza de Mayo,

pamięci ich zaginionych

Susanie i Carlosowi Schmerkinom,

którzy uszli z łap tych drani

zderzeniu Hint-Ez

kiel,

moim dostarczycielom wody na pustyni

CZĘŚĆ PIERWSZA

Młodsza siostra

Wiatr wpadający przez drzwi kabiny wył posępnie. Przypięty

pasem Parise wychylił łysą głowę nad rzekę. Ledwie było widać

muliste wody Rio de la Plata rozlewającej się szeroko u ujścia.

Pilot wziął kurs na pełne morze, na południowy wschód. Nocny

lot, przed laty odbył takich dziesiątki. Człowiek w olimpijce khaki

nie był taki spokojny jak w tamtych czasach: w miarę jak oddalali

się od wybrzeży Argentyny, chmury się rozpraszały, a wiatr dął

coraz mocniej, rzucając dwusilnikowym samolocikiem. Przy

otwartych drzwiach hałas był taki, że musieli krzyczeć, aby się

słyszeć.

– Niedługo wylecimy poza wody terytorialne! – uprzedził,

odwracając głowę do tyłu.

Hector Parise zerknął na zegarek z bransoletką; tamci powinni

byli już załatwić sprawę... Blade grzbiety fal migotały na oceanie

w świetle wschodzącego księżyca. Rosły mężczyzna uczepił się

ścianek kabiny, bo samolotem mocno rzucało w dziurach

powietrznych. „Paczka” leżała na podłodze nieruchomo mimo

wstrząsów maszyny. Parise przesunął ją do drzwi. Sześć tysięcy

stóp: w ciemnościach burzliwej nocy widać było jedynie mruganie

odległych świateł pozycyjnych obojętnego frachtowca. Pas

bezpieczeństwa drągala fruwał w ciasnej kabinie.